700 χρόνια ιστορία-αστροφυσική-γεωλογία

 ΜΙΑ ΠΟΛΗ, Ο ΧΑΝΔΑΚΑΣ, ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Στις 29 Μαΐου του 1508 στην Κρήτη έγινε ένας από τους σφοδρότερους σεισμούς στην ιστορία, με σημαντικές καταστροφές και δονήσεις σ΄ όλο το νησί, αλλά κυρίως στον Χάνδακα και την Ιεράπετρα. Η πόλη του νομού Λασιθίου, μάλιστα, ισοπεδώθηκε και δεν ξανακτίστηκε παρά μετά από πολλά χρόνια και, ως μια μικρή κώμη με μικρό φρούριο, όπως λέει ο Ελευθέριος Πλατάκης. Σοβαρές ζημιές υπέστη και η Σητεία, αλλά και πολλές άλλες περιοχές της ανατολικής Κρήτης. Λιγότερο επλήγη η δυτική Κρήτη, αλλά ζημιές υπήρξαν στο Ρέθυμνο και τα Χανιά. Στο Χάνδακα μόνο 4-5 σπίτια έμειναν κατοικήσιμα, ενώ κατέρρευσαν πολλές εκκλησίες και όλα τα καμπαναριά της πόλης. Ανάμεσα στα κτίρια που υπέστησαν μεγάλες καταστροφές ήταν ο ναός του Αγίου Τίτου (όπου βρίσκεται και ο σημερινός ναός), ο Άγιος Μάρκος (η σημερινή Βασιλική), το Δούκικο Ανάκτορο (απέναντι από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, επί της σημερινής πλατείας Λιονταριών), ο ναός του Αγίου Φραγκίσκου, στη θέση όπου σήμερα βρίσ...

  Ήταν ο έρωτας που μ' έφερε καταρχήν στην Κρήτη και η μοίρα για να ανακαλύψω την ιστορία της.  Μία νέα ξενάγηση σήμερα ήρθε να πυροδοτήσει μια νέα έρευνα για μένα, σχετικά με τη σύνδεση των ταυροκαθαψίων και των ταυρομαχιών. Ταυροκαθάψια λοιπόν από το ρήμα "άπτομαι" αγκουμπώ, το ακούμπισμα του ταύρου. Ένα άθλημα λοιπόν που ξεκίνησε ως μέρος θρησκευτικής τελετουργίας. Οι χορευτές μάλιστα φορούσαν μάσκες στο κεφάλι τους σε σχήμα κεφαλής ταύρου. Οι αθλητές γυναίκες και άνδρες πηδούσαν στην πλάτη του ταύρου και προσγειωνόταν.  Η γνωστή τοιχογραφία του ανακτόρου της Κνωσού είνα μία παρουσίαση που αφορά 3 αθλητές που απεικονίζονται να αθλούνται. Και όχι ένας και 2 γυναίκες να βοηθούνε. Το ζώο ήταν σε κίνηση. Πίσω από το ζώο η αθλήτρια με τα υψωμένα χέρια δεν περιμένει να πιάσει κανένα, απλά μόλις έχει προσγειωθεί από το άλμα της, ενώ ένας άνδρας αθλητής βρίσκεται στην πλάτη του ζώου και μία άλλη αθλήτρια έχει πιάσει τα κέρατα του ταύρου για να ανέβει με τη σειρά της στην πλάτη...

     ΕΝΑΣ  ΠΑΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ-ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΕ.    Ήταν καταρχήν πολλά χρόνια πριν. Και ήταν αλλιώς. Τα παντελόνια ήταν πιο φαρδιά, και κάτω σχημάτιζαν καμπάνες. Οι γυναίκες φορούσαν φούστες, και μόνο οι νέες παντελόνια. Και κρατούσαν κάτι τετράγωνες τσάντες με μικρό χερούλι. Και φορέματα φορούσαν που έφταναν κάτω από το γόνατο. Δεν υπήρχαν σούπερ μάρκετ, μόνο παντοπωλεία. Δεν υπήρχε ο ηλεκτρονικός κόσμος, ούτε το ίντερνετ. Και οι άνθρωποι ενημερώνονταν από τις εφημερίδες. Πιο όμως ρεπορτάζ σαν κι αυτό που στις 15/6/1978, καθησύχαζε τους Θεσσαλονικείς, πως δεν υπήρχε κίνδυνος από τους σεισμούς, γιατί αυτός της 24 η ς Μαίου ήταν η κύρια δόνηση. Ποιος γνώριζε πως 30 χρόνια μετά θα υπήρχε στο διαδίκτυο αυτή τη φορά ένα έγγραφο από τη CIA που ανέφερε πως με ένα δορυφόρο, ακτινοβολούσαν οι Αμερικάνοι τη γη, αναστατώνοντας το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, ώσπου έγινε ο χαμός εκείνο το βράδυ της Τρίτης 20 Ιουνίου; Δεν θα μάθουμε α...

 Αφιερωμένο στον φίλο μου Θεόδωρο, και στον ήρωά μας κο Νίκο Λεβεντάκη.                                                               Η θανάτωση του Μινώταυρου Είχε μόνο πυρακανθους για λουλούδια η μακρόστενη πλατεία. Αγκάθια και Φοίνικες. Αυτό της έπρεπε. Είχε ζεστάνει πια στα μέσα τ. Απρίλη. Στην πάνω γωνία το μικρό γαλαταδικo πουλούσε γάλα και τυρόπιτες. Οι διαβάτες με τα φαρδιά παντελόνια σταματούσαν για να φάνε καμιά τυρόπιτα. Τα σοκολατένια γαλατα στα πλαστικά μπουκάλια, καμάρωναν στη γυάλινη βιτρίνα ψυγείο. Αυτή η γωνία της γης πάντα κρατούσε τους ανθρώπους. Κάποιοι αγόραζαν και τυρόπιτες και γάλα, άλλοι τα μικρά πλαστικά μπουκάλια με το άσπρο, κι άλλοι με το σοκολατούχο γάλα. Μα Κάποιοι διάλεγαν να κατέβουν τη μεγάλη πλατεία, να πάνε κάτω στο μεγάλο ζαχαροπλαστειο για γλυκά. Στην τσέπη τους μετρούσαν πολλές τις δραχμ...

  Στον φίλο μου Θεόδωρο   O Ιούλιος Σαβορνιάν γεννήθηκε μέσα σε μία αριστοκρατική οικογένεια από το Φριούλι, μία επαρχία βόρεια της Βενετίας, και η μοίρα τον ήθελε να ανακατασκευάσει περί το 1538 τα τείχη του τότε Χάνδακα, δημιουργώντας αυτή την ισχυρή νέα οχύρωση που κράτησε μακριά για 25 χρόνια τους Οθωμανούς κατακτητές. Γεννήθηκε μια μέρα που παραπέμπει σε χωροχρονική πύλη, μια 11 Νοεμβρίου, και κατασκεύασε πύλες και προμαχώνες, που θα αποτελούσαν σημεία ισχυρής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας μέσα στον χώρο, τον χρόνο, και την ιστορία. Το επίθετο Σαβορνιάν παραπέμπει σε άνθρωπο αρμενικής κατασκευής. Δίπλα στον Εύξεινο Πόντο, είναι η Αρμενία. Είναι πολύ πιθανό οι Αρμένιοι προγονοί του να ξεκίνησαν μαζί για την εποίκηση της Βενετίας από τους Ποντίους, ή γνωρίζοντας πως αποτελούσε ποντιακή αποικία να ήρθαν μετά. Έλληνες στην καταγωγή οι Βενετσιάνοι, Έλληνας και ο Νικηφόρος Φωκάς. Στις τακτικές πολέμου τους, είχαν αντιγράψει του βυζαντινού αυτοκράτορα την τακτική με τη...

 Κι εκεί που ορίζει ο καύσωνας τη μέρα, μια μέρα που πυροβολήθηκε ο Τραμπ στο κεφαλι και τη γλύτωσε με ελαφρύ τραύμα, μου ήρθε όχι κάτι που μπορεί να αποδειχθεί σαν σκέψη, αλλά μια εικασία. Μα ανάμεσα σε όλα τα άρθρα μου, με πολλά αποδεικτικά στοιχεία, θα υπάρχει κι αυτό. Ένα ίσως. Κάτι σαν τροφή για σκέψη. Είναι γνωστό σε πολλούς το πείραμα της Φιλαδέλφειας του Αϊνστάιν που έγινε εν μέσω δευτέρου παγκόσμιου πολέμου. Το πλοίο Ελντριτζ, εξαφανίστηκε, ταξίδεψε σε άλλο λιμάνι και στο 2003, 60 χρόνια μετά. Τον Δεκέμβριο του 2002 υπήρξε μια εκπομπή στην ιδιωτική τηλεόραση του Μεγκα, που το ανέφερε. Καμία μέρα του 2003, δεν αναφέρθηκε η ξαφνική εμφάνιση ενός πλοίου, στις ελληνικές ειδήσεις. Πουθενά δεν υπήρχε το... Να το Ελντριτζ που μας έρχεται για λίγο από το 1943. Κι όμως ναύτες είχαν βγει και παρέμειναν στο 2003 για πάντα. Παρέμειναν σε ένα παράλληλο σύμπαν, σε ένα από τα ταξίδια που μπορούν να γίνουν σύμφωνα με τους νόμους της γέφυρας που περιέγραψε ο Αϊνστάιν μαζί με τον Ροζεν. Πάε...