ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ

 Το σεξ δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα για μένα. Ετσι μου έμαθαν οι γονείς. Με αφορμή όμως την επίθεση προχθές 1-7-2026 στη Θεσσαλονίκη, σκέφτηκα κάποια θέματα. 

            Στη ζωή μου γνώρισα πολλούς τρομοκράτες. Εκείνοι ονομάζουν τον εαυτό τους συνήθως "κοινωνικοί αγωνιστές". Και αντιεξουσιαστές. Αναρχικοί. Χωρίς αρχές ή απλά χωρίς αρχή; Ίσως. Μία μπερδεμένη αρχή. Οι περισσότεροι που γνώρισα ήταν μόνοι τους στη ζωή, ή ομόφυλοι. Και για αυτούς θέλω να μιλήσω. Για τους πληγωμένους.

            Όχι για να δικαιολογήσω πράξεις. Ως κάπως χριστιανή, ξέρω ότι η βία δεν δικαιολογείται, από όπου και αν προέρχεται. Λένε πως είναι η αντίδρασή τους στην κοινωνική αδικία. Τους ακούω να λένε αυτό. Αλλά γιατί πολλά χρόνια πριν, περισσότερα από 10, μία γειτόνισσα στη Θεσσαλονίκη, τους αποκάλεσε "τα σταυρωμένα παιδιά".

            Τι έχω διαπιστώσει; Είναι κυρίως άνδρες που τους απέρριψαν γυναίκες, και έγιναν αντιδραστικοί, μόνοι, στράφηκαν σε επαφές με το ίδιο φύλο. Μα πάνω απ' όλα πληγώθηκαν. Γιατί;

           Γιατί η σεξουαλική ελευθερία της δεκαετίας του '80, έφερε την κοινωνική επανάσταση, και με την έλλειψη παιδείας, την υπερβολή. Έτσι οι γυναίκες με τις ελεύθερες σχέσεις κάνουν συγκρίσεις αποδόσεων και μεγεθών στους άντρες, και τους κοροιδεύουν και τους αφήνουν όταν δεν είναι "ταύροι". Συγχωρείστε μου τον όρο αυτό. Οι άνδρες πάλι το παίρνουν πολύ σοβαρά κάτι τέτοιο και πληγώνονται. Και εκεί αρχίζει η απογοήτευση, η απομόνωση και κάποιες φορές το μίσος για τις γυναίκες και γενικά η μη ανοχή. Το έζησα αυτό. Από κοντά. 

           Πιστεύω ότι αν θέλαμε σαν χώρα να κάνουμε σωστά τις κοινωνικές αλλαγές έπρεπε πρώτα να περάσει αυτό από την παιδεία, ώστε οι γυναίκες να μην πληγώνουν τους άνδρες και οι άνδρες τις γυναίκες. Έχουμε και τόση ενδοοικογενειακή βία. Διορθώνεται βέβαια μέσω της παιδείας. 

          Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει ότι όταν κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μία φυλακή. Και έτσι είναι. Αυτοί λοιπόν οι πληγωμένοι άνθρωποι οδηγούνται στον πολιτικό χώρο της άκρας αριστεράς, αντιδρώντας απέναντι στο status quo της υπάρχουσας κοινωνίας. Μοιραίο για κάποιους. Δεν παίρνω θέση, και δεν λέω ότι αυτό είναι το σωστό. Λέω απλά ότι έτσι είναι. Οι βόμβες, οι θάνατοι, δυστυχώς, είναι μερικώς αυτό το αποτέλεσμα. Εκδήλωση αντίδρασης. Και μίσους, κοινωνικού που καταλήγει σε πολιτικό.

          Η πρόταση μου είναι η σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγιση στα σχολεία, και στις φυλακές να υπάρχει ψυχολογική και ψυχιατρική ανάλυση του προφίλ των εγκληματούντων και υποστήριξη για να είναι ο σωστός σωφρονισμός. Μεγάλη κουβέντα, αλλά μπορεί να γίνει. Δεν τους προλάβαμε στο σχολείο, να τους βοηθήσουμε στη φυλακή. Προχθές το βράδυ τελείωσε το σήριαλ του ΑΝΤ1 που κρατούσε τη βραδυνή ζώνη για 2 χρόνια. Στη σκηνή του απαγχονισμού που ίσχυε τότε ως θανατική ποινή, ο αστυνόμος μιλάει ότι με τη θανατική ποινή δεν δίνεται στον εγκληματία η δυνατότητα της μεταμέλειας. Και έτσι είναι. Όταν είχε πρωτογίνει το έγκλημα εδώ στο Ηράκλειο του μικρού Άγγελου, θυμωμένη κι εγώ ζητούσα την εις θάνατον καταδίκη των ενόχων. Η δική μου γενιά συνηθίζει να λέει κάτι τέτοιο. Ήταν η παλιά σκέψη σκοτώνεις "το τέρας" για να μην ξανασκοτώσει. Η προχθεσινή ατάκα με έβαλε σε σκέψεις. Λοιπόν, να βοηθήσεις τον εγκληματία να δει τα λάθη του. 

          Αν λοιπόν πιαστούν οι βομβιστές της Θεσσαλονίκης, ελπίζω να ψάξουν το ψυχολογικό τους προφίλ. Μα και για την ιστορία και την στατιστική της εγκληματολογίας, θα ήταν πολύ χρήσιμο κάτι τέτοιο. Εγώ απλώς έκανα κάποιες διαπιστώσεις με βάσει τους ανθρώπους που γνωρίζω. 

          Αν στα σχολεία υπάρχει η σωστή και κοινωνική διπαιδαγώγηση, η παιδεία της μη βίας, όλα θα μπορούσαν να διορθωθούν. Όχι σε μια μέρα. Αλλά θα μπορούσαν. Τους λέμε μπαχαλάκηδες. Θεωρείται αυτονόητο η βία από μέρους τους και το θέμα τελειώνει εκεί. Για το πως έχουμε όλοι μας μεγαλώσει, ναι το θέμα τελειώνει εκεί. Ελπίζω και εύχομαι στο μέλλον κάποιες γενιές, να διδαχθούν και την ιστορία όπως πρέπει, και γενικά να υπάρχει η άποψη του "δες τα λάθη, εντόπισε τις αιτίες για να μην κάνεις ποτέ κι εσύ κάτι παρόμοιο".

          Δεν ξερω πόσος χρόνος απομένει μέχρι τη χιλιετή βασιλεία του Κυρίου, αλλά πιστέυω ότι πρέπει και άμεσα να αρχίσει η αλλαγή αυτή στα σχολεία. Τώρα πια στα σχολεία φοιτούν παιδιά από διάφορες θρησκείες. Δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο να περάσει μέσα από τη θρησκεία της χώρας. Για να νιώσει το νέο παιδί,  το λάθος της παραβατικότητας και την ανάγκη που το γεννά χρειάζεται απλά ανθρωπιά. Είμαι μια παλιά παιδαγωγός, που κάτι μάθαμε κι εμείς στα χρόνια των σπουδών και κάτι απέμεινε μέσα μας βαθιά ριζωμένο. Είμαι 56 χρονών και μεγάλωσα δίπλα στο αστυνομικό τμήμα της γωνίας εκείνης της γης, και είδα το λάθος. Το λάθος μιας παλιάς πολιτείας, που κυνηγούσε τους αριστερούς, πρωτογέννησε το μίσος, και ένα λάθος που επηρέασε ακόμα κι την ισορροπίας της φύσης...Και βλέπουμε τόσα χρόνια τώρα πια που οδήγησε. 

          Παιδεία, ανθρωπιά και αγάπη.