Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥ

 

           Ο λαβύρινθος συμβολικά είναι η απόγνωση που φέρνει το κακό από το οποίο δεν μπορεί κανείς να απεμπλακεί. 

Το κακό προέρχεται από έναν βασιλιά. Ο γιος ενός άλλου βασιλιά ο θησέας έρχεται να μπει μέσα και να σκοτώσει το κακό. Ένας συμβολισμός που σημαίνει ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι δηλαδή οι λαοί από μόνοι τους δεν μπορούν να νικήσουν το κακό το οποίο προέρχεται από τους κυβερνώντες οι κυβερνώντες οι ίδιοι μπορούν να διορθώσουν το κακό το οποίο έχουνε δημιουργήσει το οποίο υπάρχει και σαν συμβολισμός σε νόμισμα της Κνωσσού που δείχνει το μίνωα να κάθεται πάνω στο λαβύρινθο και να κρατάει το σύμβολο της νίκη

Η λέξη τρία σημαίνει την στροφή. Τα τειχη της Τροίας, που ήταν Μινωική αποκία, ήταν χτισμένα λαβυρινθικά, δαιδαλώδη για αυτό και την πολιορκούσανε τόσα χρόνια οι έλληνες και δεν μπορούσαν να την κατακτήσουν. Η λέξη αυτή Τροία (τρία)  απαντάται και στους κέλτες και σημαίνει πάλι τη στροφή διότι το χρυσόμαλλο δέρας και η αργοναυτική εκστρατεία δεν ήτανε μόνον η δημιουργία της Τροίας στα Δαρδανέλια αλλά και ο διάπλους πέρα από τα στενά του Βοσπόρου και την έξοδο από τη μεσόγειο στον Ατλαντικό όπου ήρθανε σε επιμηξία και δημιουργήσανε αποικία μαζί με τους Κέλτες. 

           Στην ελληνική γλώσσα λέμε σπείρα και εννοούμε τη συμμορία που κακοποιεί. Έτσι και ο Λαβύρινθος είναι ένα μπέρδεμα, όπως και η συμμετοχή σε μία συμμορία είναι ένα μπέρδεμα από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει κάποιος.  

            Όπως και σε κάθε κακοποιό πράξη έτσι και στο λαβύρινθο που πέθαιναν οι λατόμοι μέσα έχει σύνδεση με το χωροχρόνο. Ο Μίνωας Καλοκαιρινός αναφέρει ότι ο λαβύρινθος ήτανε η σπηλιά λατομείο στην Αγία Ειρήνη στα Σπήλια. Εκεί μέσα σίγουρα λειτουργούσε ο χωροχρόνως είτε γιατί πέθαναν μέσα οι εργάτες που ζούσαν ως λατόμοι και η απόδειξη για αυτό καταγράφεται τον 19ο αιώνα όταν ένα μοσχάρι που μπήκε μέσα έμεινε εκεί μέσα σε ένα χρόνο χωρίς στροφή χωρίς να μπορεί να συντηρηθεί αν αναφερόμαστε σε ένα χρόνο συμβατικό, όμως στην πραγματικότητα πέρασε μέσα από το χωροχρόνο και βγήκε στο Δρακουλιάρη χωρίς να υπάρχει φυσικός τρόπος να εξηγηθεί αυτός παρά μόνον μέσα από ένα χωροχρονικό τούνελ.

           Ο Δαίδαλος σίγουρα δεν κατασκεύασε τον λαβύρινθο, την σπηλιά στην Αγία Ειρήνη στα Σπήλαια, γιατί αυτή προϋπήρχε μαζί με την πέτρα της αλλά ένα ανάκτορο στην Κνωσσό, που έμπαινες από τις εισόδους και κατέληγες στο κέντρο που ήτανε το τριμερές ιερό και η αίθουσα του θρόνου το λατρευτικό κέντρο δηλαδή το κέντρο του ανακτόρου το κέντρο της μινωικής λατρείας. 

           Εμείς σήμερα συναντάμε το λαβύρινθο σε πολλά μέρη του κόσμου και σε διάφορες χρονικές περιόδους. Ο λαβύρινθος επίσης μοιάζει με την ανατομία του ανθρώπινου εγκεφάλου όπου και βέβαια μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι από κει πηγάζουνε και οι καλές και οι κακές πράξεις άρα έχουμε και μία άμεση σύνδεση με αυτό επίσης εξηγεί το γεγονός ότι τον βλέπουμε σε διάφορα μέρη του κόσμου διότι οι Μινωίτες δεν ταξίδεψαν και σε όλη τη γη και  προϋπάρχουνε και σύμβολα πριν από την μινωική εποχή λαβύρινθικά. Απλά δηλαδή γνωρίζοντας με κάποιον τρόπο την ανατομία του εγκεφάλου αυτή, απεικόνιζαν τον εγκέφαλο χρησιμοποιώντας το σύμβολο του λαβυρίνθου για αυτό και χρησιμοποιείται σήμερα και σαν σύμβολο διαλογισμού καθώς έχει σχέση με το εγκέφαλο. Επίσης ένα από τα σύμβολα που βρίσκουμε σήμερα είναι ένα χέρι στην παλάμη του οποίου υπάρχει ο λαβύρινθος, ο εγκέφαλος δηλαδή. Στον κορεάτικο μικροβελονισμό που ονομάζεται su jok, η περιοχή αντιστοιχεί με το λεπτό και το παχύ έντερο συμπύπτωντας και με την επιστήμη της σύγχρονης ιατρικής που αναφέρει ότι ο δεύτερος εγκέφαλός μας είναι ακριβώς το έντερο. 

           Στον αρχαίο λοιπόν μύθο στον λαβύρινθο ζούσε ο υποτιθέμενος Μινώταυρος δηλαδή το κακό που έτρωγε τα νιάτα και μας θυμίζει αυτό που λέει ο λαός ότι η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, μια ωραία σύνδεση που δείχνει πόσο δεν έχει αλλάξει η χώρα και είναι το ίδιο πράγμα από την αρχαιότητα και η σύνδεση με το μινωικό ανάκτορο είναι ότι στο κέντρο του μινωικού ανακτόρου ήτανε η αίθουσα του θρόνου και το τριμερές ιερό το κέντρο των λατρευτικό δηλαδή του μινωικού κόσμου και υποτίθεται ότι από την βασίλισσα Πασιφάη, προήλθε ο Μινώταυρος "εκ γυναικός ερειει τα φαυλα"  και "εκ γυναικός ερειει τα κριττων" διότι από μία άλλη γυναίκα τη μητέρα του Θησέα προέκυψε ο άνθρωπος ο οποίος νίκησε το κακό του λαβύρινθου νικώντας τον Μινώταυρο. Αυτός λοιπόν ο μύθος δείχνει πόσο έλληνες ήταν οι Μινωίτες και ο ελληνικός κόσμος σήμερα αποτελεί στην συνέχεια εκείνων. 

ΠΗΓΗ: ΧΡΥΣΗ ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΙΩΤΑΚΗ, ΔΙΑΛΕΞΗ ΜΕ ΘΕΜΑ : 

"ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ", 

Ηράκλειο, Μάϊος 2026. 

https://www.youtube.com/watch?v=c9s2vfbj-A0&t=2847s